meester Henk - WERELDOORLOGEN
 
(Advertentie)

Stubby, een Pitbull terrier, ging mee met de 102e infanterie van de 26e (Yankee) divisie en betrad bij Chemin des Dames het front. Hij maakte in de Franse loopgraven achttien maanden lang gevechten mee, waaronder vier aanvallen en 17 veldslagen.

 

Tijdens een aanval in april 1918 raakte Stubby gewond aan zijn voorpoot door Duitse handgranaten. Na een revalidatieperiode in de achterhoede, werd Stubby teruggebracht naar het oorlogsfront.

 

In de loopgraven was Stubby zeer bruikbaar. Hij herkende vroeg gifgasaanvallen, lokaliseerde gewonden in niemandsland en waarschuwde voor artilleriebeschietingen, omdat hij die eerder hoorde dan mensen.

 

Stubby was ook verantwoordelijk voor het vinden van een Duitse spion in Argonne.

 

 

Stubby kreeg een eigen steen in het Liberty Memorial in Kansas City, het Amerikaanse monument van de Eerste Wereldoorlog.

In de Eerste Wereldoorlog werd nog op grote schaal gebruikt gemaakt van dieren : 8 miljoen paarden zijn gestorven.

Ook honden (de Duitsers hadden er 30.000), ezels en postduiven waren belangrijk.

In Gr. Brittannie was zelfs een school om honden op te leiden (Wardogschool)


 

Sommige dieren haalden zelfs een heldenstatus : Sgt Stubby, Cher Ami en voor de paarden werd speciaal de film “Warhorse” gemaakt.

Monument ter ere van dieren in oorlogen: "Animals in war"
"Goodbye old man" (schilderij ter ere van de paarden in WO1)
(Advertentie)

Cher Ami is een bekende postduif uit de Eerste Wereldoorlog.

De duif ontving het Croix de Guerre voor het afleveren van 12 belangrijke berichten in Verdun.

 

Zijn laatste heldendaad was op 3 oktober 1918. 500 man geallieerde troepen van de Amerikaanse 77e divisie waren ingesloten in een vallei, zonder eten en munitie, en ook nog eens bestookt door "eigen vuur". Nadat twee postduiven door de Duitsers waren doodgeschoten, was Cher Ami de laatste kans om een bericht over te brengen. Deze duif werd eveneens aangeschoten maar wist toch de eigen linies te bereiken, waardoor 194 overlevenden konden worden gered.

 

 

De duif was toen aan één oog blind, door de borst geschoten en één poot moest worden geamputeerd.

 

De duif is uiteindelijk in 1919 aan zijn verwondingen overleden.